Interview Frans Claes: "Mijn positie als topsporter helpt mij om veganisme bekender te maken in Vlaanderen"

wrapper2

wrapper

Interview Frans Claes

Hoe ben je in het competitieve mountainbike-circuit gerold?

Ik mountainbikete al een tijdje recreatief zonder de ambitie te hebben om ooit aan competities deel te nemen. Op mijn 25ste kwam iemand met het voorstel om mij aan te sluiten bij een team. Daar merkte ik al gauw dat ik misschien toch deel uitmaakte van de betere mountainbikers en dan begint het te branden om toch eens aan wedstrijden mee te doen. Toen ik in Wales deelnam aan een etappewedstrijd en die meteen won, besefte ik dat ik sterker was dan ik dacht. Ik was jong en avontuurlijk en ik hield van de natuur: de combinatie van die drie elementen zorgden ervoor dat ik het ben blijven doen.

At je bij de start van je carrière al plantaardig?

Het eerste jaar at ik nog vegetarisch, in 2009 ben ik voorgoed overgestapt op honderd procent plantaardige voeding. Die overstap van vegetariër naar veganist vond ik absoluut niet groot. Ik zag gewoon de noodzaak niet meer om nog dierlijke producten te consumeren. Ik voelde mij er heel goed bij, maar het is was in het begin niet altijd gemakkelijk binnen mijn familiekring of vriendenkring. Mensen begrijpen het soms niet echt wat het inhoud of ze snappen niet zo goed waarom je het doet.

Wat waren jouw drijfveren dan om die nieuwe eetgewoontes voorgoed aan te vatten?

Mijn grootste drijfveer was van bij de aanvang altijd het milieu. Ik heb milieuzorg gestudeerd aan de Eramushogeschool in Brussel en daar kwam ik tot het besef dat de veestapel veel te groot is en dat wij geen vlees nodig hebben om te overleven. De vleesindustrie heeft ook de grootste impact op de klimaatverandering. Als je weet dat je met plantaardige voeding de klimaatopwarming kan tegengaan, water kan besparen en meer voedsel kan voorzien voor armere mensen die er als gevolg van de veeteelt minder toegang tot hebben, dan is dat een heel gemakkelijke keuze. Althans, dat was het toch voor mij. Veel later zijn er ook nog andere drijfveren bijgekomen waaronder het dierenleed. De lichamelijke gezondheid kwam voor mij als laatste. Ik ben misschien een atleet, maar ik ben nooit uit gezondheidsoverwegingen plantaardig gaan eten.

Over gezondheid gesproken: plantaardig eten en veel sporten, jij moet wel de perfect gezonde mens zijn. Of lijkt dat enkel zo?

Sinds ik veganistisch eet, zijn mijn resultaten er zeker niet op achteruit gegaan. Integendeel, ze zijn erop vooruit gegaan. Ik voel mij heel goed bij mijn keuze. Ik zou het iedereen willen aanraden, maar ik kan niet voor andere mensen spreken. Iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken en uit eigen overtuiging doen. Ik kan alleen maar mijn positieve ervaringen delen. Er zijn meer en meer mensen die mij komen vragen hoe ik plantaardig eten met intensief sporten combineer en hoe ik mij daarbij voel. Dat is eigenlijk ook wel een deeltje van waarom ik zou graag aan de top van mountainbiken sta: om het veganisme bekender te maken en dan in het bijzonder hier in Vlaanderen, waar er bijna nog geen veganistische topsporters zijn.

Ben jij hier dan echt nog een uitzondering?

Ja, al moet ik wel zeggen dat er bij collega-sporters in het algemeen veel meer vegan gegeten wordt zonder dat ze daarom honderd procent veganist zijn. Sporters gaan ook veel minder rood vlees eten dan vroeger en minder lactose drinken. Dat zal dan wel vooral omwille van gezondheidsredenen zijn. Er is zeker een positieve evolutie merkbaar en ik vind dat fantastisch om te zien en om er deel van uit te maken. Ik probeer vooral om de boodschap positief te verspreiden zonder de willen stellen dat mijn keuze de enige waarheid is. Als mensen mij komen vertellen dat een sporter baat heeft bij een goed stuk vlees, dan laat ik vooral mijn resultaten en die van wetenschappelijke onderzoeken spreken. Uit ervaring weet ik dat het niet veel zin heeft om in discussie te treden van mensen die echt van het tegendeel overtuigd zijn.

Welke tips zou je geven aan beginnende vegan sporters?

Plantaardig koken is misschien net iets intensiever dan het klassieke vlees-aardappel-groenten-patroon dat wij als Vlaming kennen. Je moet jezelf eigenlijk een nieuwe manier van eten eigen maken. Het is volgens mij ontzettend belangrijk om gedifferentieerd te eten. Bij mij staan er vaak zes of zeven verschillende soorten groenten en fruit op mijn dagelijks programma. Ik zou aanraden om met de seizoenen mee te eten en en te proberen om je te verdiepen in welke combinaties lekker zijn. Experimenteer in de keuken en maak je maaltijd gewoon lekker, dat is de basis. Verder moet je ervoor zorgen dat je genoeg proteïnen binnenkrijgt. Je kan je waarden na enkele weken eens meten en vervolgens een berekening maken. Na een tijdje zal je ook wel vlot weten welke stoffen in welk soort voeding zitten en dat zal dat allemaal zeer vlot lopen. Het moeilijkste als sporter is wanneer je buitenshuis gaat sporten, bijvoorbeeld wanneer je op trainingskamp gaat. Dan zou ik aanraden om op voorhand te laten weten dat je plantaardig eet en op die manier iets te regelen. Ook als je een vliegtuig neemt, kan je tot 48 uur op voorhand een veganistische maaltijd bestellen. Dat zijn zaken die ik in de loop der jaren ook allemaal geleerd heb.

Twee keer Belgisch kampioen: ongetwijfeld het gevolg van intensieve trainingen. Hoe ziet jouw trainingsschema eruit?

Gemiddeld gezien kan je zeggen dat ik een 20-tal uur per week train. Dat zijn de uren waarin ik effectief aan het bewegen ben: mountainbiken, op de weg fietsen, fitnessen, stabiliteitsoefeningen, leningheidsoefeningen en techniektrainingen. Daarnaast is er ook een genoeg tijd nodig om te rusten en om je te laten verzorgen en begeleiden door een sportarts of kinesist. In totaal ben ik dus toch zo’n 50 uur per week met mijn sport bezig.

Als je na je training met een grote honger zit, waar kan je dan echt van genieten?

Ik ben nogal een grote fan van pannenkoeken. Een pannenkoek met gesmolten zwarte chocolade, dat is de hemel na een training. Zeker in de winter, wanneer ik die na vijf uur intensief sporten gezellig voor de haard kan opeten met een warme chocomelk erbij. Ja, allemaal zelf gemaakt!

Welke carrièredoelen spiegel je jezelf nog voor?

Ooit zou ik eens wereldkampioen willen zijn en daarnaast is er ook nog mijn droom om de Cape Epic te winnen, dat is zo’n beetje de Ronde van Frankrijk voor mountainbikers. Het is een 8-daagse wedstrijd in Zuid-Afrika nabij Kaapstad die elk jaar in maart gereden wordt. Ik heb daar nu een vierjarenplan voor opgesteld en ik hoop in die vier jaar tijd zo hoog mogelijk te eindigen. Dit jaar was ik 10de en ik hoop om volgend jaar in de top 5 te eindigen. Mijn absolute doelstelling is winnen in 2020.

Symposium Food for thought

Frans Claes was ook spreker op het “Food For Thought” symposium in Leuven dat verschillende onderwerpen rond voeding en topsport aankaartte. Hier een korte samenvatting van een boeiende avond.

Dr. Randy Mellaerts gaf vanuit een wetenschappelijke achtergrond een overzicht van de (di)eettrends per macronutriënt (vetten, koolhydraten en eiwitten). Daaropvolgend maakte hij ons bewust van de vraag: ‘Hoe moeten we kiezen om te winnen?’ Waaruit blijkt dat we het best allemaal zelf aan de slag gaan. Het algemene voedingsadvies (zoals de nieuwe voedingsdriehoek) is een goed startpunt, maar gepersonaliseerde en doelgerichte eetgewoontes zijn van groter belang.

Daarna was het de beurt aan Frans Claes die na zijn interview hierboven, geen introductie meer nodig heeft. Hij eet zoveel mogelijk seizoensgebonden, kookt zijn eigen potje en bepaalt zijn voedingskeuze aan de hand van komende trainingen, wedstrijden en rustmomenten. Hoe strikt dit is, varieert. Algemeen laat hij zich daarbij ook bijstaan door een sportarts, op die manier streeft hij naar een gezond en gevoed lichaam.

Dit leidt ons naar de volgende spreker: dr. Bart Van Winkele. Als sport- en huisarts wist hij het publiek het één en het ander te vertellen over bloedonderzoek bij sporters. Zelf stelde hij ons gerust. Ookal bestaan er verschillende bloedtesten, uiteindelijk hebben we maar een beperkte screening nodig om onze leef-, slaap- en voedingsgewoontes in kaart te brengen. Het is een klein deel in het grote geheel van trainings-/gezondheidsopvolging. Echter wel een belangrijke naar overtraining toe.

Tenslotte mocht Dr. Valerie Van Hauwaert, een gastro-enterologe, afsluiten. Met haar topic over intoleranties en allergieën viel ze wat uit de boot in het hele sportgebeuren. Toch gaf zij met haar verhaal inzicht in de mogelijkse invloed van onze genetische microflora in de darmen en hoe we voedsel al dan niet/wel verwerken. Het ene lichaam is dus het ander niet. In kader daarvan ondersteunde zij mee de visie van een gepersonaliseerde voedingsstijl. Het is dus aan ons om uit te zoeken wat voor ons lichaam werkt en wat we uit onze voedingsgewoontes willen halen.

Dit artikel werd geschreven door Eva Lambaere en Inge Ackerman.

08/12/2017