Het leven zoals het is: een vegan keukenprinses onderweg

wrapper2

wrapper

Alles achter laten en kiezen voor The Simple Life. Wie droomt er niet van? Na vele jaren van dromen en –bijna- durven, deed ik het. Sinds 2017 ben ik niet langer fulltime yogadocente maar leef ik deels in mijn omgebouwde oldtimer Mercedes bus. Een leven zonder agenda, zonder ochtendspits en zonder dodelijke routine. Maar ook zonder grote frigo, diepvries, inductieplaat en oven. Hoe overleef je als vegan on the road?

Tekst: Angelique Maas

"Gezond eten is peanuts, plantaardig smullen een andere boterham"
Leven in een bus heeft vele uitdagingen. Plantaardig leven is op veel momenten héél makkelijk. Op andere bijna onmogelijk. Makkelijk, eens je wat ingeburgerd bent en weet wat je waar kan vinden. Moeilijk, wanneer je uitgenodigd wordt bij lieve mensen in de Roemeense bergen, die nauwelijks Engels kunnen en nog nooit van het woord “vegetariër” gehoord hebben. “Vegan” uitleggen zou neerkomen op uitleggen aan een 3-jarige dat de aarde rond de zon draait. Mission Impossible.

GO VEGAN

Echte vleesvervangers zoals je in de Belgische rekken aantreft, vind je nog in veel landen niet. Zoals mijn zomermaanden in Oost-Europa. Geen quorngehakt, tempeh of tofu. Geen veggie americain, groenteburgers of plantaardige worst. Met andere woorden: geen voorgemaakte vleesvervangers. Dan maar zelf plantaardige lekkernijen in elkaar flansen! Aangezien ik meer een gezonde snacker ben dan een urenlange keukenprinses, zijn zelfgemaakte spreads voor mij het summum! Zelf bonenburgers, hummus of rodebietenpaté maken, betekent ook minder afval. Win-win!

Peulvruchten

Afhankelijk van welk land ik mijn tijdelijke thuisland noem, kweek ik nieuwe gewoonten. In zuiderse, vaak armere landen zijn gedroogde peulvruchten de koning van mijn eiwitvoorraad. Linzen, bonen, erwten. In alle kleuren, vormen en texturen. Ideaal voor in de bus, geparkeerd in the middle of nowhere. Geen winkels in de buurt én meestal ook niet veel zin om op zoek te gaan naar één.

Betere optie dus om steeds wat nood-voer in huis te hebben, groentjes vind je onderweg wel. In mijn voorraadkast zitten standaard linzen, bonen, rijst, couscous, quinoa, aardappels, crackers, dadels, noten en zaden, look en ajuin, gember, tomatensaus en kokosmelk.

Groenten

Hoe je aan je groenten komt, hang heel erg af van het gastland. Toen ik vorig jaar maanden door Spanje en Portugal trok, waren verse groenten overal te vinden. Zo goed als elk dorp had een eigen kleine kruidenierswinkeltje, met lekkere, verse groentjes. Helemaal leuk was het wanneer ik onverwachts op een marktje stuitte. Een streling voor het oog, voor de neus en voor de portemonnee, goedkoop als groenten daar zijn.

Bij het doorkruisen van Hongarije en Roemenië afgelopen zomer, lag het iets anders. De afstanden tussen de dorpen was er een pak groter en het aanbod met fijne kruidenierszaakjes een pak kleiner. Anders dan in Portugal was er amper rauwkost te vinden. Het fruit en de groenten in de winkeltjes waren even verslenst als de winkeltjes zelf. Geen triestige, half gecomposteerde groenten voor mij. Liever wachtte ik dan op een volgende kans. Die deed zich vaak sneller voor dan verwacht. Niet zelden in de vorm van een stokoud vrouwtje aan de kant van de weg. Zittend op een krukje onder de parasol, verkocht ze een handvol tomaten, kolen of ajuinen. Wat haar tuin meer voorzag dan wat zij en haar familie nodig hebben, verkocht ze langs de straat. Wat ik ook regelmatig tegenkwam: kindjes die frambozen verkopen voor hun huis in de bergen. Ultra jammie!

STAD

Ik ben niet zo’n stadsmus, maar als ik dan eens stad bezoek, val ik met plezier terug op de Happy Cow App. Daardoor beland ik steevast in gezellige vegan plekjes. De menukaarten van een doorsnee restaurant in Oost-Europa blinken uit in de aanwezigheid van vleesgerechten. De enige vegan maaltijd die ik op een traditionele menukaart heb gevonden, was een stoofpotje met polenta. Ook in de kleinere gehuchtjes waarmee Roemenië doorspekt is, trof ik geen vegan of veggie maaltijden aan. In elke soep zit wel een bouillon van kip of rund. Hier kon mijn Happy Cow maatje me niet helpen. In een omtrek van 60 kilometer was niets te vinden van vegan opties! Zelf koken krijgt mijn voorkeur.

Snacks

Een uitgebreide keukenprinses ben ik nooit geweest. Meer hoor ik thuis bij de snackers. Healthy snackers welteverstaan. Een groot voordeel in mijn huidige nomadenleven, op de weg. En onderweg. Als enige chauffeur én in een luide oldtimer rijdend, houd ik ervan regelmatig te stoppen. Aan een kerkje, beekje of soms ook gewoon aan de kant van de weg. Niet altijd het moment om je kruiden, potten en pannen uit schuiven en kastjes tevoorschijn te toveren. Dan is het handig om terug te kunnen vallen op hapklare lekkernijen. Crackertjes met zelfgemaakte hummus of rodebonentapenade, samen met wat tomaatjes, baby spinazie en lekkere kruiden. De topping van zaden en noden doet de rest. Oja, en goede olijfolie! Dit is een nieuwe aanwinst in mijn eetpallet: olie van pompoenpitten. Deze gezonde lekkernij heb ik ontdekt bij het doorkruisen van Oostenrijk, een lokale specialiteit. Heerlijk over mijn slaatjes!

Powerfood

Om de twee dagen kook ik een ruime hoeveelheid zilvervliesrijst met lange korrel. Dit type rijst is niet enkel een goede bron van ijzer, maar werkt als een goede scrub voor de darmen. Door zijn hoge voedingswaarde duurt het een 45 minuten om de rijst hapklaar te hebben. Slow cooking! Na een lange rit of intense speelpartij met adoptiehond Mila is een hongertje niet ver weg. Koude rijst is dan de ideale powersnack. Lekker met avocado, tomaatjes, look en rode ajuin. Of je kan 'm ook opnieuw bakken bijvoorbeeld mijn een linzencurry erbij.

En zo slaag ik er zonder oven of diepvries, zonder mixer of inductieplaat in om lekker en gezond te eten. De smaak van wat je eet hangt naar mijn mening vooral af van de tijd die je ervoor neemt om te proeven. Al mis ik met momenten verwarmende ovenschotels in de winter en verfrissende smoothies in de zomer. De weken dat ik ergens in een huis verblijf, geniet ik er dus extra van!

EEN NOMADENMENU

Ontbijten doe ik eenvoudig met een goede portie havermout. Een luxe uitgave dan nog wel! Appels en peren stoven in kokosolie, zaden en noten roosteren ondertussen. Dadels hebben ondertussen even mogen weken in de speltmelk.
Havermout opwarmen in 50/50 water en melk. Dadels, 3 kruidnagels en wat kardemompeulen erbij. Kruiden met kaneel en wat peper. Helemaal heerlijk met de gestoofde herfstfruitjes en zadenmengeling erbij. Als je van crunchy houdt, rooster de zaden, noten en havermout dan eerst eventjes droog in de pan.

Snack Attack
Een snel en licht spinazieslaatje met roze pompelmoes, pompoenpitjes en wat agave. Of een koolrabislaatje met stukjes appel en maanzaad. Allebei lekker met verse falafel.

Beste combi ever: tabouleh + dip
Denk: volkoren couscous, olijfolie, rode ajuin, look, peper en zout, koriander, komijn en currypoeder als basis. Frisse variant met appel, druifjes, rozijntjes en wat verse munt. De nazomervariant met zwarte olijven, reepjes (gegrilde) paprika en courgette.
Met wat humus (kikkererwten), muhummara (paprika en walnoten) of baba ganoush (aubergine) erbij, helemaal een klein feestmaal. Ideaal zou ik de paprika en aubergine roosteren in de oven, maar even grillen boven een vuurtje of zelfs gewoon licht bakken in de wok, doen het ook prima.

Easy Sunset Menu: koraallinzencurry
Fruit fijngesneden ajuin en look. Overgiet met tomatenblokjes en –saus, aangevuld met wat kokosmelk. Laat de koraallinzen even mee pruttelen (voorkoken/weken niet nodig) en kruid bij met genoeg peper en zout, koriander en komijn.
Lekker met zilvervliesrijst, wat verse koriander en als je helemaal geluk hebt, de overgebleven falafel van deze middag.

Bom proveito! Gustos! Smakelijk!

Benieuwd naar het leven van een hedendaagse nomade? Of ze nu door Oost-Europa reist in haar bus, enkele maanden in Berlijn woont of ankert in thuishaven Mechelen, steeds doen haar schrijfsels je even wegdromen én stilstaan bij deze andere manier van leven, gebaseerd op trouw aan je eigen ritme. Samen met hondje Mila trekt Angelique deze winter met haar stoere Mercedes 609 oldtimer door tot in Marokko. Benieuwd wat het (veganistische) leven daar te bieden heeft? Volg Angeliques avonturen op haar website of Instagram (@Angeliquemojo).

21/12/2018

Verticale tabs